គេហទំព័រទស្សនាវដ្តីសារព័ត៌មានសេរី គឺជាបណ្តុំនៃសម្លេងអ្នកបាត់បង់សេរីភាព ហើយខិតខំប្រឹងប្រែងក្រាញននាល​ដើម្បី​ដណ្តើម​យកនូវអ្វីដែលយើងត្រូវតែបាន នូវអ្វីដែលយើងបាត់បង់ ។ នោះគឺសេរីភាពនៃការពិចារណា សេរីភាពនៃ​ការបញ្ចោញ​មតិ សេរីភាព នៃការទទួលព័ត៌មានយកមកវិញ។ តាមពិតទៅសេរីភាពទាំងនេះ យើងគួរតែត្រូវទទួល​បានដោយពុំមាន​លក្ខខណ្ឌ​អ្វី​ឡើយ។ ប៉ុន្តែជាច្រើនសតវត្សមកហើយ ដែលសេរីភាពជាថ្លើមប្រម៉ាត់ ជាអាយុជីវិតនេះ ត្រូវបានមេដឹកនាំខ្មែរដ៏អសមត្ថភាព មេ​ដឹកនាំ ខ្មែរជាអាយ៉ងបរទេសយកទៅជាន់ឈ្លីនឹងបាតជើង។ ព្រោះតែគេគិតថា បើខ្មែរមានសេរីភាព ខ្មែរចេះពិចារណា ខ្មែរចេះ ប្រមូលផ្តុំគ្នា វានឹងធ្វើឱ្យប៉ះពាល់គ្រោះថ្នាក់ដល់ការគ្រប់គ្រងអំណាចរបស់គេ។

ហើយដោយសារតែសម្ពាធ នៃការគំរាមកំហែង ដោយសារតែការបាក់ស្បាត បានធ្វើឱ្យគ្រួសារខ្មែរភាគច្រើនប្រកាន់យកទស្សនៈ «ដាំដើមគ» ឬ «ធ្វើគ ធ្វើថ្លង់» រស់ដូចដើមឈើ រស់នៅដើម្បីតែរស់តាមរបៀបអាត្មានិយម រស់តាមរបៀប​គ្រាប់ខ្សាច់ រស់នៅដោយបាត់បង់ឧត្តមគតិជាតិ បាត់បង់សម្បជញ្ញៈ បាត់បង់សាមគ្គីជាតិ សុខចិត្តលុតជង្គង់​ធ្វើឆ្កែ ឆ្មារ បរទេស ហើយ​ធ្វើជា​អ្នកខ្លាំងជាមួយខ្មែរគ្នាឯង៘និង៘ ទាំងនេះហើយគឺជាសញ្ញានាំទៅរកក្តីវិនាសរបស់ជាតិសាសន៍ និងប្រទេសជាតិខ្មែរ។ យើងគួរតែក្រឡេកមើលចម្ប៉ាដែលបាត់បង់ចូលទៅក្នុងដៃយួនកាលពីសតវត្សទី១៦ នោះ យើងសួរថា តើជនជាតិចាម​ឈឺចាប់​ប៉ុណ្ណា ? ខ្លោចផ្សារប៉ុណ្ណា ? មានអារម្មណ៍បែបណា ដែលរស់ជាជាតិសាសន៍ពនាចរ បាត់បង់ទឹកដី បាត់បង់មាតុភូមិ ?

អញ្ចឹងហើយបានជាមានពាក្យថា សូវរស់នៅឆ្ងាយពីមាតុភូមិ តែកុំឱ្យបាត់បង់មាតុភូមិ បាត់បង់ប្រទេសកំណើត។ ចុះខ្មែរ យើង​យ៉ាងម៉េចដែរ ? ខ្មែរដល់ពេលដែលគួរតែសម្លឹងមើល ហើយចាប់យកអ៊ីស្រាអែលជាគំរូ ជាមូលដ្ឋានក្នុងការតស៊ូដើម្បីជាតិរបស់​ខ្លួន​ហើយ។

តែយ៉ាងណាក៏ដោយ តាមរយៈចំណារប្រវត្តិសាស្ត្រ និងឧទាហរណ៍ជាច្រើន ដែលជាចំណុចគ្រោះថ្នាក់របស់ជាតិយើង យើង​ជឿថា នឹងបានជាមូលដ្ឋាននៃការពិចារណាដ៏ត្រឹមត្រូវមួយ ដែលធ្វើឱ្យខ្មែរអាចងាកមករកឯកភាពជាតិ​សាមគ្គីគ្នាជា​ធ្លុងមួយ ដូចដើមសម័យកាលមហានគរ, មហានគរដែលជាតិសាសន៍យើងរស់នៅពោរពេញដោយមោទនភាព។

ដូច្នេះពេលនេះ ខ្មែរគ្រប់រូបត្រូវតែសាមគ្គីគ្នា ឈប់ចាត់ទុកខ្មែរគ្នាឯងជាសត្រូវ, ត្រូវចេះលួងលោម ចេះផ្សះផ្សាស្នាមរបួស ផ្លូវចិត្ត សតិអារម្មណ៍ស្មារតីដែលបាក់បែកវិនាសខ្ចាត់ខ្ចាយឱ្យផ្តុំផ្គុំគ្នារឹងមាំឡើងវិញ។ យើងជួយជាតិយើងឱ្យអស់លទ្ធភាព តាមចំណេះ តាមជំនាញ ដែលយើងមាន។ ហើយដែលពេលនេះ ទស្សនាវដ្តីសារព័ត៌មានសេរី ក៏សូមចូលខ្លួនរួមចំណែកធ្វើជាម្សៅ ស៊ីម៉ង់ត៍​ក្នុងការផ្សះផ្សារពូតផ្តុំគ្រាប់ខ្សាច់ គ្រាប់គ្រួសនៃជាតិសាសន៍របស់យើង ឱ្យទៅជាដុំថ្ម ឱ្យទៅជាភ្នំ ដើម្បីការពារជាតិសាសន៍យើង ទឹកដីយើងដែលកំពុងប្រឈមចំពោះហានិភ័យ នៃការប៉ុនប៉ងលេបត្របាក់ ពីសំណាក់ប្រទេសជិតខាង។

ជាទីបញ្ចប់នេះ ខ្ញុំសូមបួងសួងដល់វត្ថុសក្តិសិទ្ធិជួយឱ្យខ្មែរទាំងកំពុងរស់នៅលើទឹកដីខ្មែរ និងរស់នៅគ្រប់ច្រកល្ហកលើពិភព​លោក​មានសេក្តីសុខ សិរីមង្គល និងសូមលោកជួយឱ្យជាតិខ្មែរចេះស្រឡាញ់គ្នា ចេះសាមគ្គីគ្នា ឱ្យទៅជាខ្មែរតែមួយ៕